Eski Kurumsal Kuramdan Yeni Kurumsal Kurama: Yönetim ve Organizasyon Çalışmalarında Kurumsalcılık

Scholarly efforts to build a contemporary instititutional theory for organizations date back to 1970s. Although the institutional work on organizational theory is named “new” or “neo” institutionalism after inspirational studies of 70s and early 80s, institutionalists were already working on organizations and their embeddedness with environment and culture for at least a few decades before 70s. Institutionalist tradition has been providing research in fields such as but not limited to economics, politics, sociology, theology and management since 19th century. In this study, using literature review methodology, authors compare old and new institutionalism, provide a brief summary of institutional studies from Turkish scholars and provide current insights and suggestions for future research in organizational institutionalism.

İşletmecilik ve yönetim dünyasına ilişkin güncel kurumsal teori üretme çabaları, 1970’lere kadar uzanmaktadır. 1970’ler ve sonrasında yapılan çalışmalar daha ziyade “yeni kurumsal kuram” olarak adlandırılsa da, daha önceki dönemlerde de kurumsalcı gelenek üzerinden organizasyonların çevreleri ile sosyal ve kültürel bağlamda iç içe geçmeleri ve bütünleşmeleri akademik çalışmalara konu olmuştur. Kurumsalcı gelenek on dokuzuncu yüzyıldan günümüze kadar iktisat, siyaset, sosyoloji ve ilahiyat gibi alanlarda, hem eski hem de yeni haliyle karşımıza çıkan bir yaklaşım olarak dikkat çekmektedir ve disiplinler arası niteliğini ortaya koymaktadır. Araştırma yöntemi olarak literatür taraması kullanılan bu çalışmada, genel olarak işletmecilik, özel olarak ise yönetim ve organizasyon alt disiplini perspektifinden eski ve yeni kurumsal kuram karşılaştırılmakta, bu yaklaşımları temsil eden çalışmaların ortak özellikleri ortaya konmakta, Türk yönetim yazınının kurumsal kurama olan ilgisi derlenmekte ve son olarak yönetim araştırmalarında kurumsal kuramın geleceği ve araştırma önerileri ortaya konmaktadır.