Ebû Mansûr Muhammed El-Ezherî’nin Kitâbu Meâni’l-Kıraât Adlı Eserinde Kullandığı Dil İlkeleri (Sema, Kıyas Ve İcma Örneği)

Öz Ezherî'nin "Kitâbû Meʿânî’l-Ḳırâʾât" adlı eserinde, dilin doğrudan konuşanlardan alınması gerektiği vurgulanmaktadır. Bu ilke, dil bilimcilerin dilin yapısını ve işleyişini anlamalarına yardımcı olmaktadır. Ezherî'nin kitabında, dilin doğru aktarımı için altı farklı yöntem belirlemesi dikkat çekmektedir. Ayrıca, kıraat vecihlerinin açıklamalarıyla dilin çeşitliliği ve kıraat imamlarının yorumları da ele alınmaktadır. Bu örnekler, Sema ilkesinin dil bilimindeki önemini vurgulamaktadır. Ezherî'nin dil bilimsel prensiplerinden biri olan "kıyas", dildeki kavramları ve yapıları anlamak için önemlidir. Bu prensibe göre, bir konunun temel hükmü başka bir konuya uygulanabilir veya bir özellik bir şeyi genel olarak tanımlar. Kıyaslama yapabilmek için asıl konu (asl), yan konu (furu'), bağlantı (illet) ve sonuç (hüküm) gibi dört unsura ihtiyaç vardır. Arap dil bilimcileri kıyasa, bir kelime, kullanım veya cümle ögesi gibi bir şeyin benzerinin hükmünü verme olarak tanımlamışlardır. Ezherî, bu prensibi, ses, dil veya gramer gibi konuları içeren okumaları yönlendirmek için kullanılmaktadır. Ezherî, icmâyı delil olarak kullanır ve özellikle kıraat çeşitliliğini açıklamak için kullanılmaktadır.. Örneklerde de görüldüğü gibi, kıraat farklılıkları bazen anlamı etkilemez ancak metin üzerindeki vurguyu değiştirebilir.

Al-Azharī's "Kitābū Meʿānī al-Ḳırāʾāt" emphasises that language should be taken directly from the speakers. This principle helps linguists understand the structure and functioning of language. It is noteworthy that al-Azharī identifies six different methods for the correct transmission of language in his book. In addition, the diversity of the language and the interpretations of the imams of Qiraat are also discussed with the explanations of the wajihs of Qiraat. These examples emphasise the importance of the Sema principle in linguistics. "Syllogism", one of al-Azharī's linguistic principles, is important for understanding the concepts and structures in language. According to this principle, the basic judgement of one subject can be applied to another subject or a feature defines something in general. In order to make a syllogism, four elements are needed: the main subject (asl), the subsidiary subject (furu'), the connection (illet) and the result (judgement). Arabic linguists have defined syllogism as the judgement of something similar to a word, usage, or sentence element. Al-Azharī uses this principle to guide readings involving topics such as sound, language, or grammar. Al-Azharī uses ijmaʿa as evidence, especially to explain the diversity of qiraʿa. As the examples show, differences in qira'at sometimes do not affect the meaning but can change the emphasis on the text.