Âmentü Literatürü ve Numan Kurtulmuş’un Âmentü Şerhi Adlı Eseri
Öz
Bu makale İslâm itikadının özünü teşkil eden âmentüye dair yazılmış şerhleri ilmî bir çerçevede ele almaktadır. Âmentü, Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, âhiret gününe, kadere ve hayır ile şerrin kaynağına inanmayı ifade eden temel iman esaslarını ihtiva eden kısa ve özlü bir metindir. Çalışmada özellikle Osmanlı döneminde kaleme alınmış, halkın dinî bilgilendirilmesinde ve medrese eğitiminde başvurulan âmentü şerhleri incelenmiştir. Araştırma nitel yöntemler kapsamında metin incelemesi ve bibliyografik tarama yoluyla yürütülmüştür. Öncelikle âmentü şerhleri literatürü hakkında genel bir çerçeve çizilmiş, ardından Numan Kurtulmuş’un Âmentü Şerhi adlı eseri içerik ve üslup bakımından detaylı şekilde analiz edilmiştir. Eserde iman esasları aklî deliller (aklî ispat) ve naklî deliller (ayet ve hadisler) ile açıklanmıştır. Yazma eser katalogları ve modern akademik çalışmalar taranarak literatürün kapsamı ortaya konulmuş hem klasik şerhler hem de modern yorumlar mukayeseli bir bakışla değerlendirilmiştir. Bulgular âmentü şerhlerinin itikadî niteliğinin yanı sıra bireyin ahlâkî terbiyesi, toplumsal sorumluluk bilinci ve dinî eğitim açısından da önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Numan Kurtulmuş’un eseri klasik şerh geleneğini günümüz Türkçesiyle aktarırken iman esaslarının aklî ve naklî temellerini dengeli bir biçimde sunmaktadır. Çalışma âmentü metni ve şerhlerinin önemine dair kapsamlı bir değerlendirme sunmayı hedeflemektedir.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Kaynakça
- Akpınar, C. (1994). Dâvûd-ı Karsî. TDVİA, 9: 29-32.
- Algar, H. (1997). Hâlid el-Bağdâdî. TDVİA, 15: 285.
- Arpaguş, H. (2018). Osmanlı Geleneksel İslâm’ının Temel Kaynakları: İlmihâl ve Akâid Eserleri. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 14(28): 327-376.
- Bulut, M. (1990). Âmentü. Şamil İslâm Ansiklopedisi, 1: 129-130. İstanbul: Şâmil Yayınevi.
- Koçkuzu, A. O. (1995). Fahri Efendi. TDVİA, 12: 96-97.
- Kurtulmuş, N. (1968). Yeni Âmentü Şerhi (Büyük İlmihal). İstanbul: Fatih Matbaası.
- Özervarlı, M. S. (1995). Ferâidü’l-Fevâid. TDVİA, 12: 361-362.
- Yavuz, Y. Ş. (1991). Âmentü Maddesi. TDVİA, 3: 28-30. Zengin, A. & Türkhan, A. (2017). 17. Yüzyıl Anadolu Türkçesi ile Bir Âmentü Şerhi Üzerinde Dil İncelemesi. Littera Turca Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 3: 160-210.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İslam Araştırmaları (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2026
Gönderilme Tarihi
18 Mart 2026
Kabul Tarihi
18 Nisan 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 9 Sayı: 1