Arap Dilinde Bâ-İ Sebebiyye Ve Anlamları
Öz
Bu makalenin konusu Arapçada harfler içerisinde zikredilen bâ-i sebebiyye kavramını irdelemektir. Arap dilinde kelam, isim, fiil ve harften teşekkül etmektedir. İsim ve fiil kendi başlarına bir mana ihtiva ederken, harfler tek başlarına bir anlam ifade etmeyip cümlenin inşasında harç mesabesinde bir görevde bulunmaktadırlar. İfadeleri anlamlı kılan etkenlerden birisi sebep-sonuç ilişkisi olduğundan dolayı bu çalışma, sebep-sonuç ilişkisi kuran ve eylemin yapılma sebebini ifade eden ögenin başında gelen bâ-i sebebiyenin oluşturduğu anlamları ortaya koymayı hedeflemektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akdağ, Hasan, Arap Dilinde Edatlar, Tekin Kitabevi, Konya 1999, s. 131.
- el-Âlûsî, Ebu’s-Senâ Şihâbüddîn Mahmûd b. Abdillah b. Mahmûd el-Hüseynî, Rûhu’l-Meʿânî fî Tefsîri'l-Kurʾâni'l-ʿAzîm ve's-Sebʿi'l-Mesânî, İhyâu't-Türâsi'l-Arabî, Beyrut 2008.
- el-Cevherî, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd, es-Sıhâh, (Ahmed Abdulgaffâr ‘Attâr), Dâru’l-‘Ilim, y.y. 1990.
- Çıkar, Mehmet Şirin, Nahivciler ile Mantıkçılar Arasındaki Tartışmalar, İsam Yay., İstanbul 2009.
- Deliçay, Tahsin, “Arapça Cümle Kuruluşunda Sebebiyet Bildiren İfadeler”, Ekev Akademi Dergisi, C. 3, Sy. 1, Bahar 2001, ss. 293-307.
- Ebû Hayyân, Esiruddin Muhammed el-Endelûsî, el-Bahru’l-Muhît fi’t-Tefsîr, (Thk. Sıdkî Muhammed Cemîl), Dâru’l-Fikr, Beyrut 2000.
- el-Ğalâyînî, Mustafa b. Muhammed Selîm, Câmi‘u’d-Durûsi’l-‘Arabiyye, el-Mektebetu’l-‘Asriyye, Beyrut 1993.
- Hacıbekiroğlu, Abdullah, Arap Dilinde Edatların Metinde Kurduğu Anlamsal İlişkiler, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Yıldırım Beyazı Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara 2015.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Alan Eğitimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2020
Gönderilme Tarihi
29 Aralık 2020
Kabul Tarihi
30 Aralık 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 3 Sayı: 2