EN
TR
Hâkimlerin Hakemlik Yaptığı Zaman Taraflara Karşı Adil Olmaları Gerektiğine Dair Hadislerin Değerlendirilmesi
Öz
Adalet, evrensel bir hukuk kuralıdır. Tüm insanlık tarihi boyunca düzen ve nizamın sürekliliği açısından aranılan yegâne ölçü olmuştur. İslâmiyet’in adalete verdiği önem göz önünde bulundurulduğunda Kurân-ı Kerîm ve hadis-i şeriflerde defaatle adalete vurgu yapılmıştır. Zira adaletle haklı ile haksızın farkı ortaya çıkmaktadır. Hemen hemen hayatın her safhasında etkisi çok büyük olan adalet sisteminin işleyişini gerçekleştirecek olan en önemli otorite ise şüphesiz hâkimlerdir. İslâm hukuku, hukuk, tarih gibi birçok alanda hâkimlik müessesesi ve yargılama sistemine dair çalışmalar yapılmışken hadis alanında hâkimlerin hüküm verirken adaletli olmaları gerektiğine dair hadisleri inceleyen herhangi bir çalışmaya tesadüf edilememektedir. Hadis alanındaki bu boşluğa katkıda bulunmak üzere hâkimlerin adaletli olmasına dair hadisler incelenmiştir. Kütübü Sitte başta olmak üzere hâkimlerin adaletli hüküm vermesine dair ilgili hadis kaynakları taranmıştır. Mana itibari ile müşkil, garib ve kapalı lafızların geçtiği kelimelerin izahatında Arap dili sözlüklerine başvurulmuştur. Bu çalışmada hâkimlerin hakemlik yaptığı zaman mahkeme esnasında her iki tarafa da adalet ilkesi gereğince yaklaşmaları gerektiği ile ilgili altı hadis incelenerek değerlendirmeleri yapılmıştır. Bu incelenen hadislerin dördü doğrudan hâkim, hüküm kelimelerinin lafız olarak yer aldığı hadislerdir. Diğer iki hadis ise hâkimlerin mahkeme esnasında dikkat etmeleri gereken hususlarla ilgili örnek mahiyetinde aktarılan hadislerdir. Söz konusu hadislerin bulunabildiği ölçüde meri hukuk ile mukayeseleri yapılmaya çalışılmıştır. İncelenen bu hadislerin meri hukuktaki karşılığı incelenmiştir. Sened tahlilinde hadislerin müntehâsından üç dört râvinin incelemesi yapılmıştır. Hadislerin değerlendirmeleri yapılırken muhaddislerin, şârihlerin ve İslam hukuku âlimlerinin değerlendirmelerinden istifade edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdurrezzâk es-San‘ânî, Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâfi‘ es-San‘ânî el-Himyerî. el-Musannef. thk. Habîbu’r-Rahmân el-A‘zamî. 11 Cilt. Beyrut: el-Mektebetü’l-İslâmî, 1403/1983.
- Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. Müsnedü’l-İmâm Ahmed b. Hanbel bi’l-ehâdîs müzîle bi ahkâmi Şuayb el-Arnaût aleyhâ. 6 Cilt. Kahire: Müessesetü Kurtuba, ts.
- Akarsu, Murat. “İlk Dönem İslâm Tarihinde Yargının Kurumsallaşmasında Dört Halifenin Rolü”. Eskiyeni Dergisi 37 (Aralık 2018), 59.
- Akcan, Recep. “Hâkimin Vasıfları”. S.D.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi MİHBİR Özel Sayısı. 4/2, (2014), 279-280.
- Alangoya, Yavuz vd. Medenî Usûl Hukuku Esasları. 7. Basım, İstanbul: 2009.
- Aslan, Nasi. İslam Hukukunda Yargılama Etiği ve İlkeleri. edit. Seyfi Karahan. Adana: Karahan Kitabevi, 2014.
- Atar, Fahrettin. İslâm Adliye Teşkilatının Ortaya Çıkışı ve İşleyişi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi, İslâmî İlimler Fakültesi, Doktora Tezi, 1975.
- Avcı, Mustafa. “Mecelle’ye Göre Hâkimin Nitelikleri ve Yargılama Etiği”. Taad Dergisi, 7/27, (2016), 33-58.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Siyaset Bilimi (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Erken Görünüm Tarihi
3 Temmuz 2024
Yayımlanma Tarihi
3 Temmuz 2024
Gönderilme Tarihi
31 Mayıs 2024
Kabul Tarihi
1 Temmuz 2024
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2024 Cilt: 7 Sayı: 1