Arap Dilinde Hazif ile İ‘Lâl
Öz
Arapçada kelime olarak adlandırılan fiil, isim ve harflerin yapılarında kendi özelliklerine göre i‘lâl, kalb, hazif gibi isimler altında bazı değişiklikler yapılır. Bu değişikliklerin bir kısmı kıyasa göre yapılırken bir kısmı da şâz olarak yapılmaktadır. Hazif, sarf ilminde illet harflerini (elif, vâv, ve yâ) ve hemzenin kelimeden atılması anlamına gelir ve bir i‘lâl çeşididir. Hazif, gayr-i kıyasî ve kıyâsî olmak üzere iki şekilde gerçekleşmektedir. Gayr-i kıyâsî hazifin belli kuralları yoktur. Kıyâsî hazif ise kuralları olan ve genellikle iltikâ-i sâkineyden kurtulmak ve istiskâli gidermek amacıyla yapılan haziftir. Bu çalışmada illet harflerinin ve hemzenin hazif edildiği durumlar ve muda‘af fillerde ‘aynü’l-fiilin hazif edilmesi ele alınmıştır. Harekelerin hazifi ayrı bir başlık altında incelenmemiş ancak yeri geldiğinde değinilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdülhâmid, Muhammed Muhyiddîn, Dürusu’t-Tasrîf, Beyrut: Mektebetü’l- ʿAsriye, 1995.
- Akcan, B. , İ‘lâl Kâidelerine Toplu Bakış, İstanbul 2016.
- Cevherî, Ebû Nasr İsmâil b. Hammâd, es-Sıhâh Tâcu’l-Luga ve Sıhâhu’l-ʿArabiyye, thk. : Ahmed Abdülgaffûr ʿItâr, ,Beyrut: Dâru’l-ʿIlmi Limelâyîn, 1987.
- Cürcânî, Ebûbekr ʿAbdulkâhir b. Abdurrahmân b. Muhammed el-Fârîsî, el-Miftâh fî’s-Sarf, thk. : Ali Tevfîk el-Hamed Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1987.
- Dankûz, Şemseddîn Ahmed, Şerhân ‘alâ Merâhı’l-Ervâh fî ‘Ilmi’s-Sarf, Kahire: Mustafa el-Bâbî, 1959.
- Dervîş, ʿAbdullah, Dirâsât fî ’ilmi’s-Sarf, Mekke: Mektebetü’t-Tâlibi’l-Câmi‘î, 1987.
- Durmuş, İsmail, “Hazif” Türkiye Diyânet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: TDV Yay., 1998, Cilt:17, ss. 122-124.
- Ebû Hayyân, Esiruddin Muhammed el-Endelûsî, İrtişâfu’d-Darb min Lisâni’l-‘Arab, thk.: Receb Osman Muhammed, Kahire: Mektebetu’l-Hâncî, 1998.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Alan Eğitimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2020
Gönderilme Tarihi
29 Aralık 2020
Kabul Tarihi
30 Aralık 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 3 Sayı: 2